Süleymaniye Camii bir mimarlık şaheseridir. Rivayet odur ki, Mimar Sinan, caminin inşaatının bitmesinin ardından karşıda durup esere bakıyormuş. Yanına 9-10 yaşlarında bir çocuk yaklaşmış ve o da camiye bakmaya başlamış. Sonra da, Mimar Sinan’ı tanımadan, “güzel de,” demiş, “şu minare eğri.”

Mimar Sinan bunun üzerine kalfalarını çağırmış ve çocuğun eğri olduğunu ileri sürdüğü minareye bir halat attırmış. Çeker gibi yapmalarını söylemiş. Bir süre sonra da çocuğa dönüp, eğriliğin ne durumda olduğunu sormuş. Çocuk da, “biraz düzeldi ama eğrilik hâlâ var,” demiş. Mimar Sinan da kalfalarına işe devam etmelerini söylemiş. Bir süre sonra da çocuk, “tamam, şimdi oldu, minare düzeldi,” deyince oyun sona erdirilmiş.

Mimar Sinan daha sonra kalfalarına dönmüş, “aman ha,” demiş, “bir çocuğun böylesine saçma sapan bir iddiasına bile inanan olur, işi başından engelleyelim.”